പ്രവാസീ,
ചുട്ടുപഴുത്ത മണലാരങ്ങളില്
നി൯റെ ജീവിതത്തെ
കരിച്ചില്ലെ നീ..
അതിനിടയില് എത്ര
ഗ്രീഷ്മവും
ഹേമന്തവും
മാഞ്ഞുപോയ്..
ഒന്നും
അറിഞ്ഞില്ല അല്ലെങ്കില്
കാലം നിന്നെ
അറിയിച്ചില്ല
കാലം നിന്നെ
വഞ്ചിച്ചു
അത്
സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് ജന്മമേകി
അതില് നീ ചാരമാവുകയും
ചെയ്തു
ജന്മം ഒരു
നൌകയാണ്
ഇടക്ക് എപ്പഴേ
ഒരു പരദേശി
യായി
വഴിതെറ്റിവന്ന നീ..
അലയുകയാണ്.
കാലത്തി൯റെ
പച്ചവേരുകള് തേടി
അവ൯റെ ശരീരവും
ആത്മാവും ശൂന്യമാണ്
അവ൯റെ മുന്നിലെ
മണല് കൂനകള് പോലെ
/ഫ൪ഹാന
No comments:
Post a Comment